1. Lengte en complexiteit: Het manuscript was vrij lang (ongeveer 90.000 woorden) voor een kinderboek, en de plot was complex, met veel personages en verhaallijnen. Sommige uitgevers waren misschien aarzelend over de lengte en moeilijkheidsgraad voor het beoogde publiek.
2. Genre en concept: Fantasie was in die tijd niet zo populair als genre voor kinderboeken, vooral niet met zo'n focus op magie en een schoolomgeving. Uitgevers vonden het misschien te niche of te veel op bestaande werken.
3. Jonge auteur: Rowling was destijds een onbekende en ongepubliceerde auteur. Uitgevers geven vaak de voorkeur aan auteurs met een track record van succes.
4. Marktverzadiging: De markt voor kinderboeken was al behoorlijk competitief, en uitgevers waren misschien voorzichtig geweest met het aannemen van een nieuwe auteur, vooral iemand met zo'n uniek en ambitieus project.
5. Gebrek aan begrip: Sommige critici suggereren dat uitgevers eenvoudigweg niet in staat waren het potentieel van het verhaal te begrijpen. Ze hebben zich misschien te veel op de oppervlakkige elementen gefocust en hebben de diepgang, humor en het hart gemist die de serie zo populair maakten.
Het is belangrijk om te onthouden dat publiceren een subjectief proces is. Wat de ene uitgever aantrekkelijk vindt, kan een andere uitgever afwijzen. In het geval van Rowling vond ze uiteindelijk een uitgever, Bloomsbury, die het potentieel van haar werk inzag en de gok waagde op een nieuwe auteur. De rest is, zoals ze zeggen, geschiedenis.