Een epigraaf is een kort citaat aan het begin van een boek, verhaal of hoofdstuk. Een epigraaf kan de toon van je werk zetten of een tegenpunt creëren dat de benadering van de lezer vormt. Een slecht gekozen epigraaf kan de lezer echter verwarren of zelfs lichtelijk afstoten.
Denk na over het effect dat je met je epigraaf wilt bereiken. Je wilt misschien een gevoel van grandezza of eruditie toevoegen, een belangrijk thema in het verhaal voorspellen of speels signaleren dat de lezer het verhaal niet te serieus hoeft te nemen.
Kies een passend citaal. Je hebt misschien al een favoriete auteur of werk waar je inspiratie kunt opdoen, of zelfs een handjevol favoriete citaten om uit te kiezen. Zo niet, gebruik dan een citatenboek om ideeën te vinden, gerangschikt per onderwerp. Je kunt ook een fictieve epigraaf creëren door je eigen citaat te schrijven van een persoon of werk dat niet bestaat, zoals een beroemde figuur in de wereld van je verhaal.
Controleer het citaat dat je wilt gebruiken in het originele werk of een betrouwbare naslagwerk om te verzekeren dat de formulering precies klopt.
Plaats de epigraaf in cursief, enkelregelig, een dubbele spatie onder de titel van het verhaal of de hoofdtitel. Inspringen 1 inch meer dan de brontekst aan beide marges. Gebruik geen aanhalingstekens.
Citeer de bron van de epigraaf op de regel eronder, rechts uitgelijnd. In de citatieregel typ je een dubbele streep of gedachte streep en de naam van de geciteerde persoon in romaine (niet-cursieve) letters. Als je uit een gepubliceerd werk citeert, voeg je een komma en de titel van het werk in cursief toe.