Graaf Dracula is misschien de bekendste vampier, maar zelfs hij begon als een schepping van een mens. In zijn roman Dracula uit 1897 creëerde de Ierse auteur Bram Stoker het personage dat het prototype zou worden voor de talloze bekende vampiers die volgden. Hoewel Stoker de oorsprong van de graaf niet duidelijk uiteenzet in zijn boek, hebben onderzoekers de talloze inspiratiebronnen voor zijn personage gevonden.
Stoker baseerde de naam van zijn Dracula-personage op Vlad de Prikker, een 15e-eeuwse prins uit Wallachië. Zijn vader, Vlad Dracul, was lid van de Orde van de Draak, een semi-religieuze, militaire vereniging. Het woord 'dracul' in het Roemeens betekent 'draak' of 'duivel'. De orde was belast met het beschermen van het christendom en het bestrijden van de Turken. 'Dracula' is de diminutieve vorm van 'Dracul' en betekent 'zoon van Dracul'. Vlad de Prikker zou het uiteindelijk als achternaam aan nemen.
Het idee van de vampier ontstaat niet met Bram Stoker of zijn boek Dracula. De vampier was al honderden jaren onderdeel van volkslegendes. Tijdens onderzoek voor zijn roman kwam Stoker William Wilkinsons An Account of Wallachia and Moldavia (1820) tegen, waar hij over Vlad de Prikker lees. Hij deed ook onderzoek naar folklore uit Transsylvanië, waar hij verhalen over vampiers vond. Stoker las ook andere vampierboeken die eerder in die eeuw in het Engels waren geschreven als inspiratie.
Door zijn onderzoek te combineren, begon Stoker zijn personage te creëren. Als andere vampiers is Dracula onsterfelijk en drinkt hij mensenbloed om te overleven. Hij is vrij sterk en kan zijn vorm veranderen in die van een vleermuis of een wolf. Hij werpt ook geen schaduw, heeft geen reflectie en kan zijn slachtoffers in vampiers veranderen. Echter, Dracula verschilt van de stereotype vampiers die vandaag de dag bestaan. Hij wordt niet gedood met een houten paal, maar gestoken in het hart met een mes. Ook vormt zonlicht geen gevaar voor Dracula. Hij kan overdag rondlopen maar met een vermindering in kracht. De enige achtergrond die Stoker geeft over zijn geschiedenis is dat zijn familie eens roemrijk was maar in slechte tijden is gekomen nu de 'oorlogslustige' dagen voorbij zijn.
Stoker vond ook invloed voor zijn roman tijdens een reis naar Whitby, Engeland in 1890. Hier ontdekte hij Wilkinsons boek en de naam Dracula. Hij deed ook onderzoek in Londen in het British Museum. Volgens de BBC liet Stoker meer dan 30 boeken zien als de oorsprong voor Dracula. Toch verschijnt Whitby in het boek als een van de settings die Stoker koos. Feitelijk komen veel bezoekers naar Whitby op zoek naar de rustplaats van de graaf, vergittend dat hij fictief is, aldus de BBC.