Een fictief narratief schrijven kan zowel een opwindende als een uitdagende reis zijn. Eenvoudige tips en oefeningen kunnen schrijvers helpen obstakels te overwinnen in elk deel van het schrijfproces, van brainstormen, personages creëren, schrijfblok, tot verhalen organiseren en bewerken.
Voor sommigen is vertellen een aangeboren talent. De rest van ons kan creatieve schrijfvaardigheden verwerven met oefening. Begin met dagelijkse korte schrijfopdrachten. Kies een plaatje dat een emotionele reactie oproept, een beroemd citaat, of zoek online naar verhalenprompts. Zet een timer op tien minuten – en schrijf gewoon. Bewerk jezelf niet, denk niet te veel na over wat je schrijft, laat je gedachten vloeien van geest naar papier. Je kunt deze oefening thuis, op het werk, of voor nieuwe inspiratie in een park of winkelcentrum doen en schrijven over wat je ziet. Bewaar alles, één dag schrijven kan een toekomstig verhaal inspireren.
Denk aan de verhalen die je het meest hebt genoten. Trekken ze je in de actie, of vertellen ze alleen feiten? Feiten zijn belangrijk voor non-fictie, maar voor creatief schrijven, neem je lezers mee op een reis. Nodig ze uit in de setting van het verhaal, laat hun meerdere zintuigen gebruiken. Met andere woorden: toon, vertel niet. Schrijvers bereiken dit door beschrijvende taal, maar ook door dialoog. Lezers zullen je personages beter begrijpen en zich erin kunnen verplaatsen als je elk personage een eigen stem en persoonlijkheid geeft.
Schrijven in beschrijvende taal komt niet alleen van de bijwoorden en bijvoeglijke naamwoorden die gebruikt worden, maar uit alle delen van een zin. Gebruik krachtige, specifieke actieve werkwoorden om de actie vooruit te drijven, in plaats van passieve werkwoorden als 'is' en 'was'. Kies al je woorden zorgvuldig, om de meest heldere en krachtige versie van elk deel van je verhaal te leveren. Bijvoorbeeld, 'verrast', 'geschokt' en 'verbaasd' zijn allemaal synoniemen, maar elk heeft zijn eigen specifieke definitie, en kan de subtekst van een verhaal veranderen, afhankelijk van welke je kiest. Daarnaast kun je lezers emotioneel beïnvloeden door je keuze van beschrijvende woorden, wat je lezers in het verhaal trekt.
Auteurs gebruiken een van drie typen perspectief in literatuur. In eerste-persoon perspectief spreekt de verteller direct tot de lezer, het vertellen van de actie van het verhaal door het voornaamwoord 'ik'. De eerste-persoon verteller kan nauw betrokken zijn bij de plot, maar ze zijn subjectief, en niet privy tot alle informatie van tevoren. Eerste persoon wordt veel gebruikt in detective- en actieverhalen. In tweede-persoon vertelling gebruikt de verteller het voornaamwoord 'jij', wat de lezer in het midden van de actie plaatst – zoals in de 'Choose Your Own Adventure' boeken. Dit perspectief wordt niet vaak gebruikt omdat het moeilijk te handhaven is. Derde-persoon narratief is het meest gebruikelijk, waar de verteller een verhaal vertelt met de voornaamwoorden 'hij', 'zij' of 'zij'. De verteller kan zo objectief zijn als je vereist, en zo alwetend als je kiest.