Hoe je subtekst in dialogen creëert
Instructies
-
Definieer wat de personage wil. In een verhaal is het cruciaal te weten wat een personage motiveert, want dit drijft je plot. Maar het creëert ook een manier om subtekst in de dialogen te verwerken. Wat hij eigenlijk bedoelt en voelt, komt direct uit deze wensen. Wanneer je de personage in een situatie plaatst – of die nu direct met zijn wensen te maken heeft of niet – kun je subtekstuele betekenis in zijn dialogen stoppen.
-
Creëer een scène of gebeurtenis die de basis legt voor subtekstuele betekenis. Subtekst betekent dat op het oppervlak de scène één ding kan lijken te betekenen, terwijl het eigenlijk iets heel anders betekent. Om subtekst in dialogen te creëren, moet je bepalen waar de scène echt over gaat. Bijvoorbeeld: een vrouw die inhuist bij haar vriend, heeft twijfels over deze grote stap in hun relatie. Deze twijfels komen naar boven, maar binnen de subtekst van de scène. Wat de vrouw zegt tijdens deze scène, zal dus verwijzen naar de subtekstuele betekenis.
-
Creëer een gesprek tussen de personages. Laat ze praten. De discussie in de scène moet gaan over wat de actie ogenschijnlijk over is. Als de vrouw inhuist bij haar vriend, creëer een gesprek waarin ze daarover discussiëren. Ze kunnen bespreken waar ze haar spullen neerzet, hoeveel kledingkastruimte ze nodig heeft, of of de vriend zijn eigen spullen moet afstoten. Hoewel deze discussies op het oppervlak normaal zijn gegeven de situatie, bieden ze ook de perfecte gelegenheid voor subtekst.
-
Suggereer iets heel anders dan wat je personages zeggen. In het voorbeeld bespreken de vrouw en vriend kledingkastruimte. De vrouw opmerkt hoe klein de ruimte is, en vraagt zich af of er genoeg ruimte is voor haar kleren. De vriend probeert haar te overtuigen dat er wel zal zijn, maar de vrouw is niet overtuigd. 'Er is niet genoeg ruimte,' zegt ze. 'Eigenlijk lijkt heel dit appartement plots kleiner.' De vriend antwoorde: 'Mijn plek is niet veranderd. Het is niet groter of kleiner dan de vorige keer dat je langs was.' 'Ik weet het,' zegt de vrouw. 'Dat is juist wat zo vreemd is.' Hier zegt de vrouw niet direct dat ze twijfelt over de relatie, maar het reflecteert in haar observaties over het appartement.
-
Gebruik een symbool of metafoor in je verhaal of scène, en laat personages erover praten. Omdat het symbool de diepere betekenis van het verhaal weerspiegelt, zullen de reacties van je personages erop gereflecteerd worden in de subtekst van hun dialogen. Het appartement is een voorbeeld: het is een metafoor voor de relatie van de vrouw met haar vriend. Het vertegenwoordigt de serieuze wendeling die de relatie genomen heeft, en de reacties van de vrouw erop weerspiegelen haar veranderende gevoelens. Als ze stelt dat het appartement kleiner is geworden, refereert ze eigenlijk naar haar eigen gevoelens over haar vriend.