De markt voor populaire literatuur is nooit diverser geweest. Met een steeds toenemende variëteit beschikbaar voor de consument, moeten kunstenaars, fabrikanten en detailhandelaren meer categorieën en termen creëren voor nauwkeurigere onderscheidingen, zoals 'graphic novel' en 'light novel'. Gelukkig is in dit geval er een duidelijk onderscheid tussen de twee termen, hoewel er inherent problemen zitten in het gebruik van dergelijke generaliserende categorieën.
Light novels zijn populaire korte verhalenboekjes die de Japanse tienermarkt als doelwit hebben. In de omgangstaal bekend als 'ranobe' in Japan, zijn deze romans meestal zwaar geïllustreerd en richten ze zich op eenvoudige, ongekwalificeerde plotlijnen met gelukkige eindes. De enorme markt voor light novels heeft filmstudio's in Japan aangemoedigd om anime-films te maken van enkele van de populairste titels. De populariteit van light novels heeft zich uitgebreid buiten Japan, met bedrijven zoals Tokyopop die al in de lucratieve Noord-Amerikaanse markt zijn doorgebroken.
De term graphic novel verwijst naar grote gebonden stripboeken die meestal in boekwinkels of specialiteitswinkels worden verkocht in plaats van in supermarkten en kiosken. Het is een tamelijk brede term, die zowel strips met uitgewerkte verhaallijnen en complexe narratieve voortgang omvat, als een verzameling strips die in een enkele band zijn gebonden.
Veel gerespecteerde stripauteurs verwerpen de term 'graphic novel' als ofwel pretentieus of een cynische commerciële truuk. Alan Moore, Neil Gaiman en anderen claimen dat 'graphic novel' onzekerheid suggereert over het lezen van strips, wat door sommigen foutief alleen met kinderen geassocieerd wordt. Daarnaast gebruiken grote stripbedrijven de term regelmatig als een winstgevende marketingstrategie voor goedkope, slecht geschreven strips gebundeld in één volume.
De evolutie van de graphic novel heeft geleid tot een vervaging van de grens tussen strips en light novels. Graphic novels als Alan Moore's Watchmen onderbreken de traditionele strip-panelindeling met grote hoeveelheden prozatekst, wat de vorm dichter bij geïllustreerde light novels brengt. De volwassenheid van sommige inhoud van graphic novels overstijgt die van de meeste stripboeken en betrekt zich bij gesofisticeerde maatschappelijke commentaren die typisch zijn voor literaire romans. Op dezelfde manier bevatten romans als Guin Saga en Vampire Hunter D veel donkerdere thema's dan wat verwacht mag worden van het ranobe-formaat.