In veel romans functioneren het landschap en de setting als een personage en bieden ze een belangrijke context en begrip van het doel en de betekenis van de roman. Zelfs als de setting niet van primaire betekenis is voor je roman, is het belangrijk om ervoor te zorgen dat je schrijven de lezer een duidelijke en uitroepende zin geeft van het landschap en de locatie waar je roman zich afspeelt, om een gelovig en boeiend fictioneel universum te creëren.
Bij het schrijven van een roman, zorg ervoor dat je landschap specifiek is voor de plek waar je je verhaal hebt geplaatst. De lezer moet de setting in een specifieke plek kunnen zien vanuit je details, niet alleen algemene beschrijvingen van bomen, bergen en meren. Probeer aspecten van een specifiek landschap te gebruiken, zoals boomsoorten, specifieke waterlichamen en hoogteniveaus die een bepaalde locatie oproepen. Zelfs als je locatie verbeeld is, moet je nog steeds een duidelijk idee hebben van het klimaat, de flora en het algemene uiterlijk.
Wanneer je landschap beschrijft, zorg ervoor dat je alle vijf zintuigen gebruikt om de setting volledig over te brengen. Meeste schrijvers richten zich op de visuele aspecten van een scène, wat centraal is om landschap goed over te brengen, maar onthoud dat er ook geluidsgerelateerde beelden zijn, tastbare beelden, geur-gerelateerde en smaakgerelateerde. Bijvoorbeeld, door geluid te betrekken, kun je de scène zetten door te beschrijven of vogels piepen, bomen kraken in de wind of stof tegen een autoruit blaast. Maak gebruik van alle zintuigen om een levendige scène te creëren.
Gebruik je beschrijvingen van landschap als een manier om je plot te versterken, niet om eraf te trekken. Bijvoorbeeld, een lange beschrijving van het uitzicht vanuit een raam is alleen relevant als de scène tussen de personages er op een of andere manier mee kan relateren, of als je het kunt gebruiken om stemming of emotie over te brengen. Gebruik het landschap, en de aspecten van het landschap waarop je je richt, als een manier om vooruit te gaan en de plot te verrijken. Je landschapsbeschrijving moet relevant zijn voor de actie op dat moment en het menselijke drama in het midden van de roman.
In plaats van je landschap in grote brokken op slechts een paar plaatsen te zetten, weef het door de hele roman, met name op plekken waar het landschap kan bijdragen aan je algehele doel in het verhaal. Integreer je beschrijvingen van landschap in subtiele momenten door de roman heen en bespreek landschap in grote blokken van expositie alleen als de plot van het verhaal erom vraagt.