Een angstaanjagende sfeer in een roman creëren is een delicte kunst, aangezien wat de ene persoon bevreesd, de ander kan laten lachen. Om het erger te maken, als je te hard probeert een scène gruwelijk te maken, ga je waarschijnlijk over de grens in paarse proza, waardoor de scène overwrought en misschien zelfs ongewild grappig wordt. Om dit te vermijden, moet je een geloofwaardige setting en personages vestigen voordat je de griezelige elementen introduceert. Als je lezer om je personages geeft en op een of ander niveau gelooft dat de wereld van je verhaal werkelijk bestaat, is hij geneigder om voor ze te vreesen.
Lees horror gierig. Door te bestuderen hoe andere auteurs een griezelige sfeer creëren, zul je meer in staat zijn hun technieken te internaliseren. Let op welke technieken je ongemakkelijk of bevreesd maken en welke je ongeroerd laten of als onzin aanvoelen. Hoewel dit soms meer te maken heeft met persoonlijke smaak dan met de vaardigheid van de auteur, is het ontdekken van je smaak als lezer van horror belangrijk. Je eigen gevoel of een door jou geschreven scène bevreesd is, is de enige barometer die je hebt voor die scène, dus persoonlijke smaak is een belangrijk deel van het proces.
Creëer gedetailleerde, realistische personages. Overweeg hun motivaties, hun doelen, hun persoonlijke geschiedenissen, hun likes en dislikes. Vermijd stereotypen, of voeg detail toe aan een personage die anders stereotypisch zou kunnen lijken om hem vers te maken. Als de lezer in je personages gelooft en om ze geeft, zal ze bevreesd zijn als ze voelt dat ze in gevaar zijn.
Vestig een setting die zich enigszins vertrouwd voelt voor een gemiddelde lezer. Een instortende gespookte huis op zich is niet noodzakelijk griezelig, omdat weinig lezers er vrijwillig in zouden treden. Een huis dat eruitziet als een charmant, welkom stadshuis maar verandert in een instortende ruïne het moment dat het ongelukkige personage erin stapt, is meer bevreesdend omdat de lezer zichzelf erin kan voorstellen te stappen in plaats van het personage.
Voeg subtiele details toe in plaats van over de top te gaan. Een paar druppels vers bloed in een kamer waar niemand dagenlang is geweest is ongemakkelijk; een heupdiepe meer van bloed is ridicuul. Als je iets extreems als een meer van bloed wilt includeren, bouw het langzaam op met meer onderstatelijke tekens van foutheid. Eerst heeft het personage de vaag gevoel dat er iets niet klopt; dan, een paar alinea's later, merkt ze een vage, aannemende, metallische geur in de lucht en vraagt ze zich af of dat was wat haar zo zenuwachtig maakte; dan, een alinea of twee later, voelt ze dat de vloerdelen vochtig en zwak aanvoelen, alsof ze nat en modderig geworden zijn; en pas na al die opbouw geven de vloerdelen nacht en dumpen ze haar in het heupdiepe meer van bloed in de kelder van de vampier.
Ontneem je personage zijn verdediging en vluchtwegen. Je lezers zullen niet bevreesd zijn tenzij er een gevoel is dat je personage in gevaar is. Ze zullen meer bevreesd zijn voor een personage die alleen, weergeploegd is en geen manier heeft om hulp te roepen dan voor een die gewapend is en omringd door vrienden. De uitzondering is als je vastlegt dat de verdediging van het personage nutteloos is in de situatie. Het personage kan denken dat hij veilig is omdat hij omringd is door lijfwachten, maar als de lezer weet dat een weerwolf los is en die lijfwachten geen zilveren kogels hebben, zal ze nog steeds voor je personage vreezen.