Een fantasieachtige soort, mythisch van oorsprong en aard, spelen feeën een dominante rol in het literaire genre van het "sprookje". De letterlijke aanwezigheid van een fee is geen vereiste voor het aanmerken van een verhaal als een authentiek sprookje; traditionele sprookjesverhalen worden echter juist onderscheiden en geliefd om dit karacterelement, integraal aan hun verhalen. Deze generaties overstijgende verhalen zijn historisch de meest klassieke, invloedrijke voorstellingen van feeën in deトロts van hun subgenre.
De volksverhalenachtige avonturen van J.M. Barrie's "Peter Pan" bevatten een definitieve fee in de personage van Pan's bezittelijke metgezel en uiterste redder, Tinkerbell. Waarschijnlijk de allertijds favoriete fee uit de literatuur, wordt Tinkerbell beschouwd als emblematisch voor de fictieve feeënloren, haar personage geïmmortaliseerd door talloze liefdevol uitgewerkte afbeeldingen op papier, toneel en scherm. Tink wordt vorgestellt als een kleine gevleugelde kabouter, met een machtige persoonlijkheid, koppigheid en charisma die haar handpalmgrote formaat ontkent. Haar handelsmerk is haar oneindige voorraad magische kabouterstof die de ontvangers in staat stelt te vliegen - mits, natuurlijk, hun eigen kracht van verbeelding en oprechte geloof in feeën.
Assepoesters geliefde Feeënhemelmoeder lanceerde de legende van feeën als fantasievervullende oma-typen, met een fee voor elk ongelukkig verdienend meisje met een droom - en een sprookjesromance en makeover om te matchen. Voor Assepoester, geschonden door haar wrede stiefmoeder en stiefzussen, materialiseert haar Feeënhemelmoeder om haar huilende wens om bij de Vorstelijke Bal van de Prins te zijn, te vervullen. Uit het niets, enkele tuinaccessoires en gekozen toverspreuken, conjureert haar persoonlijke styliste een prinseswaardige jurk, een paardengetrokken koets en, beroemd, glazen pantoffels. De krachten van een Feeënhemelmoeder zijn echter niet onbegrensd, hier weerspiegeld in de naderende vervaldatum van de magische makeover om middernacht. De les: sprookjesdromen kunnen uitkomen, maar het is aan elke droomer om de vlooibare tover van haar Fee om te zetten in realiteit.
Van alle populaire tradities van feeënverhalen illustreert "Doornroosje" het levendigst de dichotomie tussen goed en kwaad die zelfs binnen de fantasieachtige soort bestaat. Het verhaal juxtaponeert zijn "Goede Feeën", heldinnen toegewijd aan het beschermen van de enige dochter van de Koning en Koningin, en de kwade fee, Maleficent genoemd in Disney's hervertelling, die vastbesloten is op de vernietiging van de prinses. Aangedreven door irrationele wraak, belichaamt Maleficent het verschrikkelijke potentieel van magische vaardigheid in kwaadwillende handen. Ondanks de meticuleuze inspanningen van de Goede Feeën, vinden ze zich grotendeels machteloos tegen Maleficent, gedronken tot bijna onoverwinnelijkheid door haar eigen narcisme en onmenselijke kracht; zodra ze erin slaagt haar slachtoffer te vervloeken tot de dood, kunnen de Feeën niets anders doen dan dit lot aan te passen via een eeuwigdurende slaapspreuk, met een vonk van hoop die gebroken kan worden door Doornroosjes ware liefdes eerste kus. In het gelukkige einde is het dus alleen de menselijke wil en emotie die het lot kan bepalen; Maleficent's fatale fout is het onderschatten van de bekrachtigende kracht van zuivere liefde die zelfs zwarte magie te boven gaat.
"De Notenkraker", het epische kersttijds sprookjesballet, bevat onder zijn miteinander verbonden aktes een traditioneel feeënverhaal: dat van de Suikerbessenfee. "De Notenkraker" is het narratieve beeld door dans en muziek van de uitgebreide kerstfantasiedroom van het kinderprotagoniste Marie. In de verbeelding van het meisje komt haar cadeau notenkraker tot leven als een Notenkrakerprins, en de twee reizen naar het mythische Koninkrijk van de Zoetigheden, waar de Suikerbessenfee heerst als mededogende fee-prinses. De Suikerbessenfee ontvangt Marie en haar Prins warm en moedigt hen aan de sensorische genotgen van haar Koninkrijk te genieten - zoetigheden uit de hele wereld verpersoonlijkt door haar dansende onderdanen.