Eurydice, Creon's vrouw, verschijnt nooit op het toneel in Antigone. Haar tragedie is gerapporteerd, niet getoond – een klassieke Griekse techniek die de gruwelmoment versterkt door verbeelding.
Eurydice's offstage dood voltooit de vernietiging van Creon's familie. Eerst Antigone (nicht/toekomstige schoondochter), dan Haemon (zoon), nu Eurydice (vrouw). Elke dood wijst direct op Creon's hubris – zijn weigering te buigen voor goddelijke wet en menselijk raad. De altaar setting benadrukt de sacrilege: de koning die de godenwet besmet, verliest het heilige hart van zijn eigen huishouding.
Zij spreekt weinig in het leven, maar in de dood levert Eurydice de laatste oordeel van het stuk.