Arts >> Kunst en entertainment >  >> Boeken >> Fictie

Voordelen & Nadelen Van Koppelen Aan De Hoofdplot

Een roman schrijven is bijna onbeschrijfelijk moeilijk. Het proces van niet alleen een fictieve wereld creëren maar het ook op papier zetten in een coherente vorm voor anderen om te lezen heeft oneindige complexiteit. Een van de meest complexe gebieden is weten wanneer je moet koppelen aan je hoofplot. Subplots bieden welkome context en personage en kunnen je hoofplot versterken, een idee gevend van de schiere omvang van het verhaal, maar ze bieden ook hun eigen set problemen.

Narratieve Coherentie

Het meest voor de hand liggende voordeel van koppelen aan het hoofdverhaal is dat het je narratieve coherentie geeft. Naarmate elke subplot vooruitgaat en oplost, kan de resolutie ervan helpen de algehele conclusie van je verhaal construeren. Het tweede deel van "De Heer der Ringen, De Twee Torens" is een voorbeeld van deze benadering. Aragorn, Legolas en Gimli's ontmoeting met de Rohirrim zet hun aanwezigheid in de climax van het volgende boek op, terwijl Pippin en Merry's ontmoeting met de Enten leidt tot de resolutie van de Saruman plotlijn.

Verkennen Van Gevolgen

"Eeuwige Liefde" van Ian McEwan gebruikt het terugkoppelen aan de centrale plot als middel om de gevolgen van gebeurtenissen op de personages te verkennen. De roman volgt Joe Rose en Jed Parry, twee mannen die proberen een ongeluk te voorkomen. Hierdoor wordt Jed geobsedeerd met Joe tot het punt van zijn leven te bedreigen. Een van de subplots betreft Joe's langdurige relatie die instort onder het gewicht van Jed's aanwezigheid. Dit demonstreert netjes de gevolgen van de centrale plot van het boek.

Plot Boven Personage

Het hoofdnadeel van terugkoppelen aan het hoofdverhaal is dat het personage ondergeschikt maakt aan plot. Als dit gebeurt, zullen je personages worden waargenomen als handelend op een manier die de plot eerst dient en logische zin tweede, met de behoefte om het volgende grote "gebeurtenis" te bereiken die zwaarder weegt dan de eigen percepties en wensen van de personages. Dan Brown's romans, met name "De Da Vinci Code," zijn hiervoor gekritiseerd.

Toeval Boven Waarschijnlijkheid

Netjes plotten en terugkoppelen aan je centrale plot heeft veel voor zich, maar als het te ver getrokken wordt, kan het de spanning en conflict die je hebt opgebouwd schaden. Door alles met elkaar te verbinden, is er een gevaar dat je verhaal lijkt te zijn opgebouwd volledig op toeval. In bepaalde omstandigheden kan dit heel goed werken. Louise Wener's "The Perfect Play" is een goed voorbeeld hiervan. De roman volgt de dochter van een gokker die vriendin wordt van een voormalige gokker, leert kaarten spelen en uiteindelijk haar vader, nog steeds gokkend, in Amerika vindt.

Fictie

Related Categories