Katherine Porter, ook bekend onder haar volledige naam Katherine Anne Porter, had 20 tot 30 kortverhalen gepubliceerd tijdens haar carrière, beginnend met "Maria Concepcion" in 1922. Ze won de Pulitzerprijs en de National Book Award in 1966 voor haar anthologie "The Collected Stories of Katherine Anne Porter." Haar verhalen zijn nooit uit druk geweest en hebben haar de hoogste reputatie als Amerikaanse auteur opgeleverd sinds hun eerste verschijning.
Porters kortverhalen omvatten "Maria Concepcion" (1922), "The Martyr" (1923), "Virgin Violeta" (1924), "He" (1927), "Magic" (1928), "Rope" (1928), "Theft" (1929) en "Flowering Judas" (1929).
Haar verhalen uit de jaren '30 zijn "The Jilting of Granny Weatherall" (1930), "The Cracked Looking Glass" (1932), "That Tree" (1934), "Hacienda" (1934), "The Grave" (1934), "Old Mortality" (1937), "Noon Wine" (1937), "Pale Horse, Pale Rider" (1939) en "The Downward Path to Wisdom" (1939).
In de jaren '40 publiceerde Porter "The Leaning Tower" (1941), "The Source" (1944), "The Journey" (1944), "The Witness" (1944), "The Circus" (1944), "The Last Leaf" (1944) en "A Day's Work" (1944).
Ten slotte waren haar kortverhalen uit de jaren '60 "The Fig Tree" (1960), "Holiday" (1960) en "A Christmas Story" (1967).
Porters werken omvatten meestal de donkere kant van de menselijkheid, realiteit en existentie. Haar verhalen gaan over verraad, vrouwelijke seksualiteit, sociale en milieurechtvaardigheid en dood, en ze bevatten veel religieuze symboliek. Haar doel was om zowel objectief als gevoelig te zijn, en haar proza is helder en levendig. Een diepgeworteld gevoel van persoonlijke en familiegeschiedenis weerspiegelt zich erin. Haar toon wordt beschreven als ironisch, doch niet humorloos – een consistent patroon in haar verhalenthema's.
Haar eerste boek, "Flowering Judas and Other Stories," is een verzameling van haar 12 vroegste verhalen. Het werd in 1930 gepubliceerd door Harcourt Brace. In 1939 publiceerde ze "Pale Horse, Pale Rider," dat drie verhalen bevatte die als korte romans werden beschouwd vanwege hun lengte. Haar derde anthologie, "The Leaning Tower and Other Stories," werd in 1944 gepubliceerd, en "The Old Order: Stories of the South" in 1955. Ten slotte publiceerde ze in 1965 de uitgebreide "The Collected Stories of Katherine Anne Porter," waarvoor ze, zoals gezegd, de Pulitzerprijs en National Book Award won.
Porters verhalen werden geschreven in een sombere tijd voor velen (de nasleep van WO I en doorheen WO II) met de wens om "de waarheid te vertellen," en misschien zin te zoeken in het menselijk leven. Vandaag worden haar kortverhalen gewaardeerd voor de meesterlijke kunst waarmee ze verteld worden, hun rijkdom aan ontwerp en wijd bereik aan emotie, en worden ze gerespecteerd als bijna ongekend.