Arts >> Kunst en entertainment >  >> Boeken >> Fictie

Hoe je paranoia in fictie gebruikt

Paranoia-fictie vervaagt de scheiding tussen verschijnsel en realiteit en dit maakt het een geweldig literaal voertuig voor het vertellen van een verhaal. Mensen die lijden aan paranoia hebben waanzinnen en gevoelens van vervolging. Verhalen die een paranoïde kader incorporeren, laten de lezer nadenken en het idee van realiteit in vraag stellen vanuit diverse perspectieven: psychologisch, politiek en filosofisch.

Instructies

  1. Schets de details van het verhaal. Neem de hoofplot, de centrale thema's en gebeurtenissen, de tijdsframe en locatie en de lijst met personages op.

  2. Selecteer een narratieve stem voor het verhaal. Schrijvers gebruiken diverse narratieve stijlen om een paranoïde stemming of omgeving te creëren en te versterken. Een subjectieve stem aannemen laat de lezer het verhaal en gebeurtenissen ervaren vanuit het perspectief van het hoofpersonage of de protagonist. Dit helpt de lijn tussen de psychologische toestand van het personage en de realiteit te vervagen, wat onduidelijk maakt wat echt is en wat wahnidee is. De subjectieve stem wordt vaak gebruikt in de noir-films uit de jaren '40 en '50. Schrijven in de objectieve stem plaatst de personages in een paranoïde wereld. Het onderscheid tussen realiteit en wahn bestaat nog steeds, maar de wahnwereld wordt gedeeld door de meerderheid van personages in plaats van de individuele protagonist. De dystopische romans van George Orwell en Philip K. Dick zijn voorbeelden van deze benadering. Franz Kafka's werken vertegenwoordigen een derde benadering. Hij gebruikt een objectieve narratieve stem, maar de lezer kan niet bepalen of het individuele personage wahnideeën heeft of de realiteit ervaart zoals die is.

  3. Creëer een lijst met symbolen, allegorieën en vergelijkbare technieken om het verhaal te vertellen. Een van de essentiële kenmerken van paranoïde fictie is dat dingen niet zijn wat ze lijken. De wereld wordt vaak als dromerig en verwarrend ervaren. De personages hebben het gevoel dat de wereld anders is dan het lijkt. Een voorbeeld van allegorie is Plato's "Myth of the Cave." In de mythe zijn individuen geketend in een grot en kunnen ze alleen de muur direct voor hen zien. Ze zien schaduwen van mensen, dieren en bomen op de muur voor hen gegooid en ze begrijpen de schaduwen als realiteit. Een van de bewoners ontsnapt de grot en ziet de buitenwereld. Hij keert terug naar de grot om zijn kennis van de realiteit te delen. De andere bewoners nemen aan dat hij gek is.

  4. Breng het verhaal tot een conclusie. De conclusie van een paranoïde verhaal kan de wahnideeën oplossen of ze hangen laten. Bijvoorbeeld: we kunnen ontdekken dat de verteller onbetrouwbaar is. Het verhaal dat hij vertelde is helemaal niet waar en we zijn bedrogen. Aan de andere kant, misschien wordt het verhaal opgelost. Het hoofpersonage komt erachter dat zijn wahnideeën in feite wahnideeën zijn.

Fictie

Related Categories