William Shakespeare's 'Veel Lawaai om Niets' en 'De Getemde Feeks' zijn twee van zijn bekendste komische toneelstukken. Zoals bij de meeste van zijn komediës, bevatten ze allebei een bruiloft, maar er zijn nog veel meer gelijkenissen in thema's en motieven.
Beide stukken gaan over de moeilijkheid en stugheid van de maatschappelijke structuur. In 'Veel Lawaai om Niets' moeten de personages vaak toegeven aan mensen in hogere autoriteitsrollen. Benedick opmerkt vaak dat anderen in het huishouden in hoogdravende woorden spreken om van een hogere positie te lijken dan ze zijn.
In 'De Getemde Feeks' mag Bianca niet trouwen voordat haar oudere zus dat doet, en Katherine wil niet trouwen. Ze gedwongen worden hun rollen als boven-middenklasse dames te accepteren.
In beide stukken loopt het motief van vrouwen als dieren die getemd moeten worden doorheen. Beatrice zegt dat ze haar 'wilde hart' zal temmen in Benedicks liefdevolle hand, wat verwijst naar de oude praktijk van valken temmen. En natuurlijk is Katherine de titulaire feeks van 'De Getemde Feeks'. Petruchio zegt dat hij haar zal temmen als een valk.
Beide werken bevatten akten van openbare vernedering. In 'Veel Lawaai om Niets' wordt Hero op haar bruiloftsceremonie neergezet, alsof ze een overspelige was voor iedereen. In 'De Getemde Feeks' bekritiseert Petruchio Katherine vaak voor mensen en komt hij zelfs op hun bruiloft gekleed als een klootzakken om haar te vernederen.