Ga naar een openbare plek zoals een park en luister echt naar hoe mensen tegen elkaar praten. Neem een notitieboek en pen mee en probeer discreet fragmenten van gesprekken die je hoort te transcriberen. Bestudeer je notities. Als je woord voor woord opschrijft wat de mensen om je heen zeggen, zul je veel slang, onvolledige zinnen, en afkortingen zien.
Schrijf nieuwe dialoog of herzie bestaande gesprekken die je geschreven hebt, met wat je van je observaties geleerd hebt in gedachten. Gebruik altijd afkortingen tenzij je personage bijzonder formeel is. Gebruik 'euh...' of 'eh...' als je wilt laten zien dat je personage nadenkt over wat hij wil zeggen. Laat personages halverwege een zin staken en zinfragmenten gebruiken.
Kijk hoe je personages beurten nemen met spreken. In het echte leven onderbreken mensen elkaar of proberen elkaars zinnen af te maken. Werk deze overgang in je heen-en-weer dialoog in.
Overweeg elk van je personages leeftijd, culturele achtergrond en persoonlijkheid, en vraag jezelf of je hoe elk personage praat kunt veranderen om weer te geven wie ze zijn. Bijvoorbeeld, een Amerikaanse tiener uit New York City zal anders praten dan een zeventigjarige Britse vrouw. Afhankelijk van hun persoonlijkheden, kunnen sommige van je personages meer praten dan anderen. Woordkeuze verandert ook. Terwijl de tiener misschien 'like' veel gebruikt, zou de Britse vrouw waarschijnlijk 'luier' gebruiken in plaats van 'luier'.
Zorg dat je je dialoog correct punctueert en indelt zodat lezers het kunnen volgen. Elke keer dat de spreker verandert van de ene persoon naar de andere, moet die spreker een nieuwe alinea krijgen. Gebruik komma's om gesprek van dialoogtags te scheiden, zoals 'Melissa zei' of 'ze uitlegde'. Bijvoorbeeld, je zou schrijven: 'Ik hou niet van erwten,' zei Melissa. Let op dat je geen komma nodig hebt als je dialoog eindigt op een uitroepteken of vraagteken. Bijvoorbeeld, 'Ik haat erwten!' riep Melissa.