De mythe van Perseus – doder van Medusa, redder van Andromeda, stichter van Mykene – evolueerde over eeuwen:
Kernelementen circuleerden in Griekse mondelinge cultuur lang voor het schrijven: de Gorgonen-hoofd, de gevleugelde sandalen, het zeemonster, de geredde prinses. Dit waren vloeibare, gelokaliseerde verhalen.
Eerste grote geschreven bron. Theogonie vestigt Perseus' afstamming (zoon van Zeus en Danaë). Schild van Herakles beschrijft de Medusa-doding op Herakles' schild – een visueel narratief.
Mogelijke links met Egyptische slangengodin Serket, Nabije-Oostelijke held-tegen-monster motieven (Gilgamesj, Marduk), en Anatolische stormgod-narratieven. Het "held doet chaosmonster dood" archetype is wijdverspreid.
Kernpijlers: Halfgod-held, goddelijke artefacten (Hermes' zandalen, Athena's schild, Hades' hoed), Gorgon Medusa, redding Andromeda, stichting Perseïden-dynastie (Mykene, Tiryns).