Voor creatieve schrijvers die jongeren willen verteren, is het schrijven van sprookjes een droom die uitkomt. Er zijn veel publicatiemogelijkheden: blogs, websites, boeken, tijdschriften. Maar voordat je kunt publiceren, moet je weten hoe je er eentje schrijft. De sleutel: mystieke personages en settings gebruiken om echte morele lessen te illustreren. Dat kan harder zijn dan het klinkt.
Maak een lijst van personages. Minimaal één 'goed' en één 'kwaad' personage. Een sprookje heeft een morele boodschap, geïllustreerd door een welwillend personage dat een uitdaging of verleiding van een kwaad personage tegenkomt. Kwaade personages hoeven geen magische krachten, maar een kenmerk dat ze onvergetelijk maakt. Vaak: demon of dier met menselijke trekken.
Schrijf details voor de setting. Kies een setting die de verbeelding prikkelt. Meeste sprookjes: mystische/droomachtige setting met supernatuurlijke personages en magische fenomenen. Niet verplicht, maar makkelijker om verbeelding te betrekken.
Schrijf thema's en lessen die je wilt overbrengen. In fictie is thema de boodschap over het onderwerp. Voor drugs-are-bad: thema "kwaad van drugsgebruik". Gerelateerde les, meer instructief: "neem geen drugs, ze kunnen je doden".
Maak plotoutline in bulletvorm. Eén bullet per gebeurtenis. Sprookje: begin, midden, eind. Begin: personages en setting vastleggen. Midden: uitdaging voor hoofdpersonage ontwikkelen. Einde: crisis oplossen. Bij elke plotpunt: zijnoot hoe het de les ontwikkelt. Voorbeeld: einde met monster verslaan na "nee" tegen drugs -> zijnoot "ontwikkelt les 'geen drugs doen'".
Schrijf het uitgewerkte verhaal op basis van outline en personagebeschrijvingen. Begin: beschrijvende (eenvoudige, kindvriendelijke) taal voor personagekenmerken en setting. Midden/eind: benadruk plotpunten die de les ontwikkelen. Bij pro-familie thema: detail over hoe vermist personage terugwil naar familie. Volg outline-structuur.