Een romantische roman moet aan bepaalde verwachtingen voldoen om als romance te gelden. Dit betekent niet dat het volgens een formule geschreven is. Integendeel, het romancegenre laat auteurs heel creatief zijn; en veel subgenres, zoals suspense, paranormaal en erotica, bestaan onder de romance-paraplu. De Romance Writers of America definieert romance als een centrale liefdesverhaal met een bevredigende en optimistische afloop. Behalve dat is het canvas wijd open voor het verhaal van je hart. Hoe moeilijk is het om een romance te schrijven? Je weet het pas als je het probeert.
Bedenk een high-concept premisse voor je romance. High-concept betekent iets dat beknopt uitgedrukt kan worden, maar een levendig beeld in de gedachte van de luisteraar oproept van een verhaal dat nieuw en anders is dan alles wat er is, maar toch iets herkenbaars aanraakt. In haar artikel over high-concept identificeert Misa Ramirez het boek 'Cinderella Lopez', door Berta Platas, als high-concept omdat het samengevat kan worden als een sprookje met Latijns tintje.
Overweeg vergelijkingen die gemaakt kunnen worden tussen je verhaal en populaire werken. In het bovenstaande voorbeeld betreft de high-concept premisse het relateren van het verhaal aan het populaire sprookje 'Cinderella'.
Identificeer het hoofdpersonage, het doel van het personage en de hoofdkracht die dat doel gedurende het verhaal blokkeert.
Druk je premisse uit in één of twee zinnen, 25 woorden of minder. Hoe meer je het verfijnt, hoe makkelijker je je kunt richten op dit kernelement tijdens het schrijven, en hoe minder verleidelijk het is om af te dwalen in zijverhaallijnen die de plot verzwakken.
Kies een held en een heldin. Het verhaal is niets zonder hen. Ze moeten sterker, groter dan het leven en, bovenal, sympathiek zijn, zelfs als ze het verkeerde doen. Ze hoeven niet perfect te zijn – perfect is saai. De lezer moet zich met ze kunnen identificeren om geïnteresseerd te zijn om hen door het verhaal te volgen. Geef ze fouten, maar ook iets bewonderenswaardigs.
Vermijd stereotypering. Niet alle heldinnen hebben rood haar en groene ogen. Niet alle helden moeten donkerhaarig met blauwe ogen zijn. Fysiek uiterlijk moet je laatste zorg zijn. Diep graven. Denk na over wat ze binnenstebuiten maakt. Wat is hun 'karakter', hun waarden, hun gedachten en gevoelens over de wereld om hen heen?
Ontwikkel een geschiedenis voor elk personage. Dit uitschrijven helpt je meer over ze te leren. Geef ze een verleden, een jeugd, dingen die ze vormden tot wie ze zijn op het moment van het verhaal. Je hoeft niet alles wat je bedenkt in het verhaal te onthullen. Maar het kleurt hun personage, en helpt jou, de auteur, ze beter te begrijpen en te weten hoe ze op situaties in de plot zouden reageren.
Ontwikkel sterke conflict tussen held en heldin en in zichzelf. Zonder conflict is er geen verhaal, want als alles soepel gaat voor de personages, waarom zou iemand erover lezen? De strijd houdt de lezer de bladzijden laten omdraaien.
Zet je held en heldin in conflict met elkaar over iets dat niets met hun romantiek te maken heeft. De romantiek ontstaat terwijl ze deze andere conflict uitvechten. De spanning moet het hele boek duren, dus zorg dat het niet iets is wat opgelost kan worden met een gezellig praatje over koffie. De beste conflicten ontstaan uit twee mensen die de wereld anders zien en waarbij een van beide moet veranderen voor hun romantiek te laten slagen.
Plan de karakterboog van je held en heldin: hoe ze groeien en leren door de gebeurtenissen van de plot. Ze beginnen het verhaal met een manier van denken, maar geconfronteerd met conflict, moeten ze de uitdaging aan (meerdere keren), en dat verandert iets in hun binnenste. Ze leren uit hun strijd en komen er beter uit.
Houd de inzet in het conflict verhogen. Denk aan de structuur van de tv-serie '24'. Arme Jack Bauer krijgt nooit pauze. Zolang hij een probleem oplost, voordat de aflevering voorbij is, duikt een ander op en is het erger dan het vorige. Doe hetzelfde met je roman. Geen explosies nodig, maar dingen waar de held of heldin om geeft, moeten van slecht naar erger gaan voordat ze dat 'aha'-moment hebben, iets leren en een oplossing vinden.
Wees niet zacht voor je personages. Menselijke natuur laat ons conflict willen verminderen, een oplossing vinden en spanning verlagen. Je moet deze instinct negeren bij het schrijven van een romance tot het einde, wanneer alles uitkomt op het 'happily ever after'. De lezer wil de personages zien worstelen om dat geluk te vinden. Pas dan ervaart de lezer het als welverdiend.
Kies een setting voor je verhaal. Probeer het uniek te maken.
Maak de setting integraal voor het verhaal. Als je door je in Seattle speelende boek kunt gaan en de stad door Boston kunt vervangen zonder je verhaallijn te beïnvloeden, dan draagt de setting niet bij wat het moet.
Denk na over hoe de setting de personages beïnvloedt en breng dat in het verhaal. Een ingeborene van de gekozen plek heeft een andere perceptie van de plek dan een nieuwkomer.
Dwing het niet. Je zult merken dat 'personages' hoger op de lijst staat. Het is prima om eerst de kern van een plot te bedenken en te overlegen welke personages er best bij passen, maar als het aankomt op het uitwerken van de plotdetails, definieer je personages eerst, en laat ze dan de weg wijzen.
Laat personagesbeslissingen, in het gezicht van tegenspoed, de plot vooruit drijven. Zie het zo: een personage ontmoet een situatie, krijgt een probleem (conflict) en moet een beslissing nemen. Die beslissing moet je vertellen wat er daarna gebeurt. Als je beslissingen op personages dwingt die niet uit hen voortkomen, risker je dat een held of heldin uit karakter handelt, wat onlogisch en verwarrend overkomt.
Onthoud de inzet in de plot te verhogen. Deze beslissingen die naar het volgende plotpunt leiden, moeten dingen erger maken tot de grote 'black moment' in de plot waar dingen zo slecht zijn als ze kunnen zijn en de enige weg omhoog is, als het personage bereid is te veranderen.
Plan de 'black moment' in het verhaal. In een romance is dit waar alles verloren lijkt, de held en heldin kunnen nooit samen zijn door wat er gebeurt. Je kans om de lezer echt op de rand van de stoel te houden en te laten wonderen hoe het allemaal uitpakt.
Geef je held en heldin een gelukkig einde. In een romance is dit een vereiste van het genre. Alles minder en het boek is geen echte romance, maar waarschijnlijk een women's fiction verhaal of mainstream roman.
Moord je held of heldin niet. Bittere eindes zijn niet voor het romancegenre. Romancereaders komen met bepaalde verwachtingen in het verhaal. Ze weten dat hoe slecht dingen ook worden, het altijd goed uitkomt in het einde.
Los niet alles zo strak op dat het onrealistisch is, maar laat ook geen duidelijke lose eindjes achter, tenzij je boek deel is van een lopende reeks en de lose eindjes in de toekomst adressed zullen worden. Op zijn minst moet de plot rondom held en heldin bevredigend opgelost zijn en moeten ze samen zijn.
Voel je niet gedwongen om held en heldin te laten trouwen. Niet alle romance-uitgevers vereisen huwelijk aan het einde. Controleer de uitgeverrichtlijnen, lees verschillende boeken in de lijn waar je denkt dat je verhaal past en kijk hoe de eindes gedaan worden.
Schrijf zoveel je kunt, zo vaak je kunt.
Oefenen. Dit is de enige manier om een betere schrijver te worden. Je kunt alle how-to boeken en artikelen lezen die je wilt, maar de enige manier waarop je boek geschreven wordt is als je je neerzet en de woorden op het papier zet.
Maak geen excuses waarom je niet kunt schrijven. Als je wilt schrijven, vind je de tijd. Een paar minuten hier, een paar minuten daar, het telt allemaal op.