Kinderboeken zijn lang vehicles geweest om maatschappelijke waarden en prioriteiten te communiceren. Hoewel schrijvers vandaag gevoeliger zijn voor gender- en etniciteitskwesties, blijft het stereotypische afbeelden van personages in kinderliteratuur een zorg voor ouders en opvoedkundigen die willen dat jonge geesten openblijven voor onbeperkte kansen voor iedereen.
Stereotypes zijn generalisaties over groepen mensen op basis van gedrag, vaardigheden of waarden. Kinderboekauteur en uitgever Anna McQuinn legt uit dat boeken kinderen de wereld tonen, en dat ze zichzelf in boeken moeten zien om te weten dat ze recht hebben om in de wereld te zijn. Stereotypering op basis van gender of etniciteit kan kinderen beïnvloeden en de cultuurwaarden communiceren, en kan identiteit en zelfbeeld beïnvloeden. Opvoedkundige en schrijfster Jennifer Johnson Higgins van de Johns Hopkins School of Education adviseert dat kinderliteratuur de realiteit van een pluriforme samenleving beter moet weerspiegelen. Ze adviseert volwassenen om boeken te screenen op minachtende toon bij beschrijving van personages en cultuur. Etnische personages moeten als individuen worden afgebeeld, niet als combinaties van culturele stereotyperkenmerken.
Veel kinderboeken worden ontwikkeld en gemarkeerd voor elk geslacht. Een artikel in 'New Republic' identificeerde typische boekthema's voor jongens: robots, dinosaurussen, astronauten, voertuigen, voetbal en piraten. Boeken voor meisjes: prinsessen, feeën, make-up, bloemen, vlinders, mode en schattige dieren. 'The Boys' Book of Survival' belooft jongens manieren om uit predicamenten te komen zoals haaienaanvallen en lawines. Een andere serie 'How to Survive Anything' in 'Boys Only' en 'Girls Only' versies geeft jongens tips over tornado's en vampieraanvallen - de boodschap dat mannen opgekwekt worden door gevaar en avontuur. Meisjes krijgen advies over: 'Hoe je schaamte overwint', 'Hoe je een mode-ramp aanpakt', 'Hoe je een verknalling overleeft'. Deze hoofdstukken communiceren aan meisjes dat hun problemen minder opwindend zijn en meer gericht op uiterlijk en relaties.
Verouderde etnische stereotypes zoals in het controversiële boek 'Little Black Sambo' kunnen jonge lezers afstoten met geëxageerde illustraties en irrespectvolle tekst. Het originele boek van Helen Bannerman uit 1899 is heruitgegeven met bijgewerkte afbeeldingen en minder stereotyperende namen. Dr. Neal Lester, professor aan Arizona State University, in een artikel voor 'Teaching Tolerance', zegt dat kinderen een reeks identiteiten en culturen in boeken moeten zien. Elk kind heeft recht op literatuur die niet stereotyperend of reducerend is en ze niet als mensen ontwaardeert.
'Teaching Tolerance', een publicatie voor opvoedkundigen die diversiteitsbewustzijn bevordert, adviseert richtlijnen voor het screenen van kinderboekcollecties op stereotypes: Zorg dat boeken een wijd scala aan personages bevatten, ongeveer evenveel mannelijke als vrouwelijke protagonisten hebben, personages wier acties niet gebonden zijn aan culturele of genderstereotypes, en covers tonen die verschillende gender, culturen en rassen tonen. Hazel Rochman, auteur van 'Against Borders: Promoting Books for a Multicultural World', stelt voor dat boeken een verschil kunnen maken in het wegnemen van vooroordelen en het bouwen van gemeenschap.