Arts >> Kunst en entertainment >  >> Boeken >> Fictie

Hoe je spanning in dialogen creëert

Instructies

  1. Beslis wie de twee personages in je scène zijn. Zullen ze liefdes, kamergenoten of familieleden zijn?
  2. Wat willen je personages? Elke moet iets willen om spanning in de dialogen op te bouwen. Bijvoorbeeld: twee liefdes die het oneens zijn over wie het avondeten klaarmaakt. De wensen van je personages bepalen de acties (de dialogen in dit geval) die ze in de scène plegen.
  3. Creëer strategieën voor elk personage om hun doel te bereiken. Een personage kan schuldgefühlen gebruiken om de ander te laten doen wat ze wil. De ander kan oncommunicatief zijn, zelden zeggen wat hij voelt. Deze strategieën bouwen spanning op in de dialogen als ze handelen en reageren op wat wel of niet gezegd wordt.
  4. Bepaal de subtekst in je scène. Laat personages over één ding praten terwijl ze indirect over iets heel anders discussiëren. De twee liefdes hierboven kunnen relatieproblemen hebben. Misschien is de een consistent werkloos wat spanning creëert. Een onschuldig gesprek over wie avondmaaltijd maakt, wordt dan een veel serieuzer gesprek over de verwachtingen die de een heeft voor de ander en de onwilligheid of onmacht van de ander om erop in te leven. Subtekst waarschuwt lezers dat er iets belangrijker speelt en voegt spanning toe aan de dialogen.
  5. Laat elk personage proberen controle te behouden in de scène door de dialogen. De behoefte van elk personage om de ander te controleren, voegt meer spanning toe. De dialogen moeten het schuiven van versnellingen weerspiegelen als elk probeert het gesprek te domineren. Dit kan door onderbreken, krachtige en dwangvolle taal. Ook indirect: een personage antwoordt in monosyllaben of beantwoordt vragen met vragen. Naarmate de dialogen vorderen, moet elk personage een strategie proberen om controle te behouden. Een andere manier: weigeren om 'nee' te zeggen.
  6. Verhoog de spanning in de dialogen door meer obstakels voor je personages te creëren. Elke keer dat de ene probeert een probleem op te lossen, creëert de ander een nieuw obstakel dat de eerste voorkomt het conflict op te lossen. In het voorbeeld: de vriendin stelt voor winkels te gaan, maar de vriend zegt dat het te laat zal zijn toen ze terugkomt. Ze stelt voor dat hij alvast begint met koken terwijl ze winkelt, dus een voorsprong krijgt, maar de vriend creëert een nieuw obstakel of verandert van onderwerp. Naarmate de vriend meer obstakels creëert, maakt hij het onmogelijk voor de vriendin het conflict op te lossen. De spanning moet weerspiegeld worden in de dialogen als beide personages gefrustreerder raken.
  7. Naarmate de spanning in de scène opslaat, moet de dialoog deze spanning weerspiegelen. Dit kan direct ('Verdorie, waarom luister je niet naar me?') of subtieler. De personages, afhankelijk van hun persoonlijkheden, kunnen meer sardonisch ('Gé, en je vraagt je af waarom ik niet vaker kook.') of fel worden. Op dit punt moet de dialoog de oplopende emotionele toestanden weerspiegelen. Als de personage boos of hysterisch is, moet de dialoog dat reflecteren door krachtigere, directere taal.
  8. Eindig de scène met een gebeurtenis in de dialoog. Een gebeurtenis kan alles zijn wat de wens van je personage bepaalt om het conflict te beëindigen of op te lossen.

Fictie

Related Categories