Harry Houdini (1874–1926), geboren als Erik Weisz in Boedapest, werd de werelds beroemdste ontvluchtingkunstenaar en illusionist. Zijn carrièrebepalende stunts combineerden fysieke bekwaamheid, ingenieursgeweld, en meesterlijke showmanship.
Houdini hing omgekeerd van kraans, gebouwen, of bruggen – vaak 30+ meter hoog – ontvluchtte reguliere straitjackets in 2–3 minuten voor enorme menigten.
Afgedicht in een met water gevulde melkkan, gehangen en soms in een houten kist. Ontvluchtte achter een gordijn of in vol zicht.
Houdinos beroemdste feit: enkels omhoog opgehangen in een glazen waterbak, afgesloten. Vereiste ademcontrole, slotenpikken, en kontorsie – allemaal terwijl verdrinkingsrisico echt was.
Kist begraven onder 1,8 meter aarde. Ontvluchtte via luik/tunnelsysteem. Een bijna-fatale 1915 poging (Santa Ana) leidde tot verbeterde veiligheidsprotocollen.
Opgesloten in bankkluizen (soms na sluitingstijd). Demonstreerde slotenmanipulatie en zuurstofbeheer.
In een gewogen kist genageld, in haven of rivier gegooid. Ontvluchtte en duikte op – soms zwemmend onder ijs.
Houdini stierf 31 oktober 1926 aan peritonitis na een gescheurde blinddarm – mogelijk verergerd door een studentenslag die zijn buikspierclaim testte. Hij was 52.
Houdini transformeerde ontvluchtingskunst in theatraal spectacle, ontmaskerde frauduleuze spiritisten, en vestigde de moderne magiërse ethische code. Zijn methodes blijven bestudeerd door ontvluchtingkunstenaars wereldwijd.