Een kort verhaal (1.000–7.500 woorden) comprimeert roman-elementen tot een gefocuste, intense vertelling.
Eenvoudige, geeende actie. Freytags Piramide: Expositie → Prikkelend Incidente → Opbouwend Verloop → Klimax → Afdalend Verloop → Ontknoping. Start vaak in media res.
Weinig (1–3 centraal). Ronde protagonist met duidelijke wens, fout, verandering. Antagonist kan maatschappij, natuur, zichzelf zijn.
Tijd/plats gewekt door vertellende details. Vaak symbolisch (bijv. onweer = innerlijke onrust).
Centrale inzicht (geen moreel). Ontstaat uit karakter + plot. Universeel maar specifiek.
Eerste-persoon (intimiteit), Derde-beperkt (focus), Derde-allwetend (omvang), Tweede (zeldzaam). Bepaalt lezerstoegang.
Diction, syntaxis, beeldvorming, ritme. Elk woord telt. "IJsbergtheorie" (Hemingway): 90% onder water.
Intern (vs. zichzelf) + Extern (vs. ander, maatschappij, natuur, techniek, lot). Motor van de plot.
Houding van auteur: ironisch, somber, grillaard, klinisch. Consistent tenzij bewuste shift.
Meesterwerk: Eenheid van effect (Poe) — elk element dient de enkele emotionele impact.