In tegenstelling tot Hughes' lyrisme compressie, is Billy Collins' The Care and Feeding of a Pet Ghost een narratief gedicht — het vertelt een compleet verhaal met:
Collins' kenmerkende wit transformeert een bovennatuurlijke premisse in een meditatie over zorg, verwachting, en de geesten die we allemaal accommoderen. De narrative frame laat de humor opbouwen en de ontroering landen.