Shakespeares Sonnet 130 ("My mistress' eyes are nothing like the sun") is een briljante, bewuste subversie van de Petrarcaanse liefdespoëzie die de tijd heerste. De spreker idealiseert niet — hij ziet.
"And yet, by heaven, I think my love as rare
As any she belied with false compare."
Hij houdt van de echte vrouw, niet de poëtische fictie. Het sonnet verklaart: Waarheid > Flaterie. Echte liefde heeft geen hyperbole nodig; het bloeit op eerlijkheid.