De regel "Who thou art mayst never know" (of "Who thou art mayst never know" / "Who thou art may never know") wordt gesproken door Oedipus tegen Jocasta – niet andersom.
Laat in Oedipus Rex, toen de waarheid kristalliseert, confronteert Oedipus Jocasta. Zij heeft de gruwel gerealiseerd (zij is zijn moeder) en smeekt hem om te stoppen met onderzoeken. Hij weigert. In de uitwisseling verklaart hij dat geen van beide zijn identiteit volledig zal begrijpen – want het geheim van zijn geboorte is alleen bekend bij Apollo, en goden spreken niet direct met sterfelingen.
Oedipus zegt niet "Jij zult nooit weten wie ik ben." Hij zegt: "De complete waarheid van mijn identiteit is voor ons beiden onbereikbaar – alleen Apollo weet het, en Apollo spreekt niet direct met sterfelingen." Het is een theologische uitspraak over de grenzen van menselijke kennis, geen persoonlijke verwijt aan Jocasta.
De exacte formulering varieert per vertaling (Fagles, Grene, Kitto, Storr, etc.). Het Grieks: οὐ γὰρ ἂν γνοίης οὐδὲ ἐγὼ / τίς εἰμι ("Want noch jij noch ik zouden weten / wie ik ben"). De "mayst never know" formulering is een poetische vertaalkeuze.
De ironie: Oedipus weet het momenten later. De regel markeert het laatste ogenblik van zijn gekozen onwetendheid.