Brian Wilson's therapeut, Dr. Eugene Landy, gaf de doorbraak. Tijdens een sessie vroeg Landy Brian om liefde voor zijn vrouw Marilyn te uiten aan de piano. Brian speelde een akkoordvoortgang en zong "I may not always love you..." – de opening van het nummer.
Aan het einde van de sessie riep Brian, "God only knows" – beseffend dat de frase de angstaanjagende kwetsbaarheid van totale toewijding vang. Landy antwoordde, "Dat is de titel."
Medewerker Tony Asher vormde de teksten; Carl Wilson zong lead. Het resultaat: een harmonisch meesterwerk (toonartwissels, ongewone akkoorden) dat liefde uitdrukt als een sprong in het geloven.
Landy's controversiële latere rol mag dit echte therapeutische moment dat een klassieker baarde niet overschaduwen.