Nee. In Stephen King's 1974 roman Carrie wordt de protagonista Carrie White nooit beschreven als een lievelingsscholier hebbend. Het verhaal focust op haar telekinetische krachten, misbruikende thuissituatie, sociale isolatie, en de catastrofale avond van de bal — niet op academische voorkeuren.
King schetst Carrie als een stille, gedwongen leerling die in de meeste vakken worstelt door angst en gebrek aan steun. Haar enige opvallende aptitudeit lijkt in Engels (ze schrijft een overtuigend essay), maar de tekst labelt geen enkel vak als haar "favoriet." De 1976-film en latere adaptaties laten dit detail ook weg.
Als je Carrie's karakter analyseert, onderstreept haar zwijgen over lievelingsvakken haar ingetogen natuur en de overweldigende dominantie van trauma in haar binnenleven.