In Mission to Kala (Mongo Beti, 1957) symboliseert de spdochter (Medza's overleden kind):
Medza's falen om goed te rouwen; koloniale verplaatsing verstoort ritualen.
Westerse opvoeding (Medza's lyceum opleiding) kan ancestoriale claims niet exorciseren. Verleden weigert uitwissing.
Medza's afwezigheid tijdens dochter's ziekte/dood = afstand van vaderschap. Spd eist accountability.
Missieschool vs. dorp (Kala). Spd = inheemse continuïteit die geassimileerde elite haalt.
Drijft Medza's terugkeer naar Kala; dwingt confrontatie met vader, traditie, zelf.
Spd accepteren = heel zelf accepteren (modern + traditioneel). Pad naar integratie.
Beti gebruikt het overnatuurlijke niet als horror maar als morele/psychologische realisme — voorouders zijn actieve agenten in gemeenschapsleven.