Petruchio's motieven zijn bewust ambigu, wat eeuwenlang debat voedt. Belangrijke interpretaties:
Hij stelt expliciet dat hij naar Padua komt om "rijkelijk te huwen." Kate's aanzienlijke bruidsuitsteek en adellijke afkomst bieden sociale vooruitgang.
Hij ziet haar "kwaadwilligheid" als een overwinning. Zijn "temming" tactieken (hongerigen, slaapontneming, gaslighting) weerspiegelen een verlangen naar dominantie, misschien onzekerheid maskerend.
Verschillende lezingen vinden wederzijds respect onder de strijd. Kate's eindtoespraak – ofwel oprecht of performatief – suggereert een partnerschap van gelijken die het spel begrijpen.
Als komedie overdreft het toneelstuk Elizabethaanse huwelijksnormen. Petruchio voert de "rechten" van de man uit te heersen, maar de farseske extremen ondermijnen het patriarcat dat hij uitvoert.
Zijn vaders dood liet hem landloos achter. Huwelijk was een primaire route voor heren om fortuin te herwinnen.
Conclusie: Shakespeare laagt hebzucht, ego, eenzaamheid, en misschien onverwachte genegenheid. Geen enkel motief verklaart hem – daarom duurt het toneelstuk voort.