Never Say Never Again (1983) bestaat vanwege een juridische schikking uit 1963. Ian Fleming's roman Thunderball ontstond uit een mislukte filmcollaboratie tussen Fleming, producent Kevin McClory, en schrijver Jack Whittingham. McClory eiste, en een gerecht gaf hem filmrechten op de Thunderball-plot en het personage Ernst Stavro Blofeld. EON Productions (Albert R. Broccoli & Harry Saltzman) licentieerden die rechten van McClory om Thunderball (1965) te maken, maar McClory behield de onderliggende eigendom.
Decennia later oefende McClory zijn recht uit om een concurrerende adaptatie van Thunderball te produceren. Hij deed een joint venture met Warner Bros., lokte Sean Connery terug (12 jaar na Diamonds Are Forever), en maakte een "rogue" Bond-film – zelfde plot, ander studio, geen EON-betrokkenheid.
Na jarenlang procederen verwierf MGM (dat UA opnam) uiteindelijk McClory's rechten. Never Say Never Again wordt nu door dezelfde entiteit bezitten als de officiële reeks – maar het blijft een apart, fascinerend "what-if": een hoogbegrote, ster-gedreven Bond gemaakt volledig buiten de dynastie die de legende schiep.