Hamlet symboliseert menselijke kwetsbaarheid door het fysieke lichaam, vergelijkend het met klei, mest en een rups:
"Dit ruwe mechanische aardse klei...
En, zoals de arme rups op het stale en onnutte mest van ons vlees voedt..."
Deze beelden van broosheid, verval en lage status zetten zijn existentiële vrees voor de dood en het onbekende erna op.