De laatste woorden van Luke zijn:
"Het spijt me, Annabeth. Het was nooit mijn bedoeling je pijn te doen. Ik wilde gewoon... vrij zijn. "
Deze woorden onthullen de diepte van Luke's interne strijd en de omvang van zijn pijn en wanhoop, zelfs als hij ervoor kiest om voor Kronos te vechten. Ze benadrukken ook de tragische aard van zijn karakterboog en de kracht van hoop en verlossing.
Het is echter belangrijk op te merken dat dit citaat vaak wordt geïnterpreteerd als onderdeel van zijn 'valse hoop'-plan om Annabeth te manipuleren, omdat hij weet dat haar zwakte haar empathie is voor degenen die pijn lijden. Of hij die woorden werkelijk meende of niet, wordt aan de interpretatie overgelaten, wat bijdraagt aan de complexiteit van zijn karakter.