In Irving's "The Devil and Tom Walker," symboliseren de hart en lever van Toms vrouw (gevonden in haar schort, aan een boom gebonden):
"Zo droog en hard als een stuk kurk" – ontdaan van mededogen, empathie, menselijkheid. Hebzucht heeft haar verhard tot iets levendeloos.
Ze onderhandelde met de Duivel om schat; haar organen – vitaal, levend weefsel – zijn gereduceerd tot gekrummelde trofeeën. Materialisme verteert het zelf.
Hart = liefde, moed, ziel. Lever = passie, vitaliteit (in humoraal theorie). Beiden vernietigd door hebzucht. Ze is letterlijk hartloos.
De Duivel claimt haar lichaam maar laat deze organen – misschien als waarschuwing aan Tom, of omdat zelfs hij ze te corrupt vindt.
Tom is hebzuchtig maar berekenend; ze is raapzuchtig. Haar lot is visceraal; het zijne is spiritueel (eeuwig verdamming).
De beeldspraak onderstreept het moraal van het verhaal: onbeheerste hebzucht vernietigt de menselijke essentie.