De dystopische wereld van The Hunger Games werd niet gesmeed door een enkele catastrofe. In plaats daarvan ontstond Panem uit een graduele, meervoudige instorting van de beschaving – een langzame daling in tirannie die fungeert als de ontroerende achtergrond van de serie.
Een verwoestende conflict (details bewust vaag gelaten) ontgonnen wereldwijde bronnen en technologie, waardoor het Capitol als enige gecentraliseerde macht overbleef.
Het Capitol vestigde Panem – twaalf grondstoffendistricten onderworpen aan de luxe van het Capitol – en dwing afhankelijkheid af via gedwongen arbeid en wrede grondstofwinning.
Generaties van uitbuiting verarmen de districten terwijl het Capitol luxe hoopt. Infrastructuur kraakt; hoop verdorrt.
De districten steken uiteindelijk op voor vrijheid. De resulterende oorlog verwust beide kanten, waardoor Panems toekomst onzeker blijft zelfs na de val van het Capitol.
In essentie: De apocalyps is een langzame daling in tirannie, uitbuiting en uiteindelijke opstand – de wereld is al gebroken wanneer Katniss' verhaal begint.