We kunnen echter enkele gebieden identificeren waarop Finney met tegenstand en kritiek te maken kreeg:
* Zijn nadruk op "nieuwe maatregelen" in het revivalisme: Finneys methoden, zoals het gebruik van ‘angstige banken’ en ‘langdurige bijeenkomsten’, werden door sommige traditionalistische geestelijken als radicaal beschouwd. Hij werd ervan beschuldigd te emotioneel en manipulatief te zijn, en zijn technieken leidden tot controverse.
* Zijn opvattingen over sociale hervormingen: Finney was een groot voorstander van abolitionisme en matigheid, waardoor hij op gespannen voet stond met sommige delen van de samenleving die er tegengestelde opvattingen op na hielden.
* Zijn controverses binnen de Presbyteriaanse Kerk: Finney's nadruk op "vrije wil" en zijn onorthodoxe opvattingen over predestinatie veroorzaakten spanningen binnen de Presbyteriaanse Kerk, wat uiteindelijk leidde tot zijn scheiding van het kerkgenootschap.
* Zijn worsteling met geestelijke gezondheid: Finney maakte zijn hele leven perioden van depressie en angst mee, die soms een impact hadden op zijn bediening.
* Zijn impact op het moderne evangelische landschap: Hoewel de erfenis van Finney enorm is, beweren sommige critici dat zijn nadruk op persoonlijke bekering en emotionaliteit uiteindelijk heeft bijgedragen aan de opkomst van een meer individualistische en minder sociaal geëngageerde vorm van evangelicalisme.
Het is belangrijk om te onthouden dat dit interpretaties zijn van historische gebeurtenissen. De mislukkingen van Finney waren niet noodzakelijkerwijs persoonlijke tekortkomingen, maar eerder twistpunten binnen de context van zijn tijd en het heersende religieuze en sociale landschap.
Uiteindelijk waren het leven en de bediening van Charles G. Finney complex en veelzijdig, en hoewel hij met uitdagingen en controverses te maken kreeg, heeft hij ook een onmiskenbare stempel gedrukt op de geschiedenis van de Amerikaanse religie.