* Perspectief: De mozaïeken in San Vitale gebruiken een perspectiefsysteem dat is niet identiek aan het lineaire perspectief dat in de Renaissance werd ontwikkeld, maar is toch behoorlijk verfijnd. Het wordt soms "omgekeerd perspectief" genoemd maar dit is een beetje een verkeerde benaming. Het is juister om te zeggen dat het een hiërarchisch perspectief is . Dit betekent dat de grootte van figuren wordt bepaald door hun belang en niet door hun afstand tot de kijker. Grotere figuren zijn belangrijker, ongeacht hun werkelijke locatie in de ruimte.
* Spatie: De mozaïeken maken geen gebruik van ondiepe ruimte. In plaats daarvan gebruiken ze een diepe ruimte representatie, waarbij figuren en objecten op verschillende afstanden van de kijker worden afgebeeld.
Waarom werkt deze stijl?
* Nadruk op belang: Het hiërarchische perspectief benadrukt het belang van de afgebeelde figuren, met name keizer Justinianus en keizerin Theodora.
* Symbolische weergave: De mozaïeken zijn bedoeld als symbolische representaties van het goddelijke en het aardse rijk. Ze brengen de glorie van de kerk en de macht van het Byzantijnse rijk over.
* Artistieke traditie: Deze stijl van perspectief was een gemeenschappelijk kenmerk van de Byzantijnse kunst. Het was geworteld in eerdere artistieke tradities en diende de doeleinden van religieuze representatie.
Het is belangrijk om te begrijpen dat de artistieke conventies van de Byzantijnse periode anders waren dan die van latere perioden, met name de Renaissance. Het gebruik van hiërarchisch perspectief en diepe ruimte in de San Vitale-mozaïeken is geen vergissing of stilistische fout. Het is een bewuste keuze die de artistieke en culturele waarden van die tijd weerspiegelt.