Hier volgt een overzicht van de belangrijkste thematische elementen:
* De illusie van authenticiteit: Het verhaal draait om een kunstenaar, de verteller, die moeite heeft om het ‘echte’ in zijn kunst te vangen. Hij gelooft dat de ideale modellen mensen zijn die een authentiek leven leiden, maar wanneer hij het echt 'echte' stel ontmoet, blijken ze volkomen ongeschikt voor zijn artistieke doeleinden. Ze zijn te intens zichzelf, te verstrikt in hun eigen realiteit om overtuigend te poseren.
* De kracht van prestaties: In tegenstelling tot het ‘echte’ koppel zijn de succesvolle modellen bekwame artiesten. Ze kunnen op overtuigende wijze een verscheidenheid aan rollen belichamen en de gewenste beelden projecteren, zelfs als ze echte ervaring of diepgang missen. Dit benadrukt de kracht van kunstgrepen en prestaties bij het creëren van overtuigende representaties.
* De moeilijkheid van de waarheid: James suggereert dat het vastleggen van 'het echte werk' meer is dan alleen het weergeven van oppervlakkige verschijningen. Ware authenticiteit is vaak ongrijpbaar en moeilijk te vatten. Het ‘echte’ koppel is uiteindelijk te authentiek voor de kunstenaar; hun rauwe emoties en ervaringen overweldigen zijn vermogen om ze vast te leggen.
* Het kunstenaarsdilemma: Het verhaal roept vragen op over de rol van de kunstenaar in de samenleving. Moeten ze streven naar objectieve waarheid, of moeten ze prioriteit geven aan het creëren van meeslepend en boeiend werk? Kunnen deze twee doelstellingen met elkaar verzoend worden?
* De grenzen van perceptie: Het verhaal benadrukt ook de beperkingen van de menselijke perceptie. De visie van de kunstenaar op de ‘werkelijkheid’ wordt gefilterd door zijn eigen subjectiviteit en vooroordelen. Hij worstelt om de waarheid achter de façades te zien en raakt uiteindelijk gedesillusioneerd door de onmogelijkheid om de authentieke essentie van zijn onderwerpen vast te leggen.
Concluderend biedt "The Real Thing" een genuanceerde verkenning van authenticiteit, representatie en de beperkingen van de menselijke perceptie. Het suggereert dat het nastreven van ‘het echte werk’ een complexe en uiteindelijk ongrijpbare zoektocht is, en dat de krachtigste kunst niet altijd in de letterlijke waarheid te vinden is, maar in de suggestieve kracht van performance en illusie.