The Plank (1979) staat als een unieke invoer in de Britse komediegeschiedenis: een stille film geschreven, geregisseerd, en gespeeld door Rowan Atkinson in zijn speelfilmdebuut. De premisse is bedrieglijk simpel – twee arbeiders (beide gespeeld door Atkinson) proberen een plank door een reeks toenemend chaotische obstakels te dragen.
De film bevat praktisch geen dialoog, volledig vertrouwend op Atkinson's uitzonderlijke fysieke komedievaardigheden. De enige andere gekrediteerde acteur is John Bluthal, die kort verschijnt als "De Passant."
Zonder woorden bouwt Atkinson gecompliceerde zichtgags: de plank wordt een wrekkingsbal van ongelukkige destructie, ladders omwerpend, ramen verbrijzelend, voetgangers omverwend. De humor voortvloeit uit perfecte timing, expressieve gezichtsbewegingen, en de escerende absurditeit van elke encounter.
The Plank kondigde de aankomst van een groot komisch talent aan. Atkinson's meesterwerk van stille komedie – reminescent van Buster Keaton en Jacques Tati maar distinkt zijn eigen – zou spoedig evolueren naar het wereldwijd geliefde Mr. Bean personage. Deze 30-minuten korte film blijft een getuigenis van de duurzame kracht van visueel vertellen en een fascinerend vroege document van een van Britannië's grootste komische exportproducten.