Cornelia Funkes De Dievenheer speelt zich af in een rijk gelaagd, bijna personage-gedreven Venetië, Italië – een stad van kanalen, bruggen, campos en vervalende palazzi die een doolhof van geheimen vormt. De setting functioneert op vier niveaus:
De dualiteit van toeristische schoonheid vs. vochtige, verborgen armoede spiegelt de levens van de kinderen wider. De geografie van de stad – water in plaats van straten, eilanden in plaats van blokken – dwingt tot isolatie en verstopping.
Een verlaten, gespiegeld palazzo op een vergeten eiland. Het fungeert als:
Flashbacks naar weeshuizen, misbruikende familieleden, straten van Hamburg/Italië verankeren het fantasie in harde sociale realiteit.
Gezet in een vaag "heden" (vroege 2000s publicatie) maar voelt tijdloos – geen mobiele telefoons, weinig auto's, de Venetiaanse sfeer heerst.
Venetië zelf is de stilzwijgende antagonist en beschermer, zijn schoonheid maskerend de prekariteit van de vrijheid van de kinderen.