Poëtische technieken zijn gestileerde taalkundige middelen die in het schrijven worden gebruikt. Sommige van deze technieken geven nieuwe betekenissen aan woorden, anderen spelen in op de uitspraak of ritme van geschreven zinnen. Als je de tijd neemt om je vertrouwd te maken met enkele algemene poëtische middelen, zul je een beter begrip van de Engelse taal ontwikkelen en misschien je eigen schrijven verbeteren.
Als een schrijver een nauwkeurigere afbeelding van iets wil geven, kan hij een van de verschillende poëtische technieken inzetten. Een metafoor is een veelvoorkomend middel waarbij een schrijver naar één ding verwijst alsof het iets anders is, een idee uit context haalt en het vergelijkt met iets anders. Een vergelijking is een vergelijkbare constructie die de vergelijking explicieter maakt door de termen "zoals" of "als" te gebruiken. Veel van deze technieken vallen onder de bredere categorie van figuurlijke taal waar woorden een andere betekenis hebben dan de letterlijke definities.
Schrijvers gebruiken vaak poëtische technieken die spelen op de klank van verschillende woorden in een tekst. Een van de meest voorkomende poëtische technieken is een rijm, waar verschillende woorden in een zin een gemeenschappelijke eindklank delen. Alliteratie is een term voor wanneer veel woorden in een tekst gelijkluidende medeklinkers delen, meestal aan het begin van een woord. Een vergelijkbare techniek waarbij medeklinkers herhaald worden, heet consonantie. Assonantie verwijst naar woorden die klinkerklanken delen.
Verschillende poëtische technieken spelen in op de contrasterende ritmes die inherent zijn aan de Engelse uitspraak. Schrijvers gebruiken vaak verschillende meters, de nadrukken in Engelse woorden, om hun werk een ander geluid te geven. Jambussen zijn woorden met onbeklemtoonde lettergrepen gevolgd door beklemtoonde, en de term voet wordt gebruikt om te verwijzen naar een beklemtoonde lettergreep gevolgd door een zwakkere. Er zijn ook complexere ritmes, zoals een trochee of anapest, waar twee onbeklemtoonde lettergrepen gevolgd worden door een beklemtoonde lettergreep.
Sommige poëtische technieken spelen in op het gevoel of de emotie in een tekst. Spanning beschrijft het evenwicht van tegenovergestelde krachten in een tekst die kan worden uitgedrukt door de personages in een gedicht, getoond door symbolen, zoals weer, of bestaan in de structuur van het gedicht zelf door tegenovergestelde woorden. Veel schrijvers spelen met de toon van een geschrift. Sommige technieken zijn conceptueel, zoals enjambement, waar zinnen worden opgebroken in schijnbaar logische verzen. Een andere techniek is personificatie, die dieren en voorwerpen menselijke kenmerken geeft.