Meter creëert de ritme van een gedicht en wordt gevormd door het patroon van benadrukte en onbenadrukte lettergrepen. De naam van de meter combineert het type voet en het aantal voeten in elke regel. Het proces van het bepalen van de meter van een gedicht heet scansion en is makkelijk te doen als je de stappen kent.
De eerste stap is om te bepalen wat voor soort voet in elke regel gebruikt wordt. Een voet bestaat uit lettergrepenaccenten, of klemtonen. De meest voorkomende voeten zijn de jambus, de anapest, de trochee en de dactylus. Een jambus bestaat uit een onbenadrukte lettergreep gevolgd door een benadrukte. De anapest heeft als patroon onbenadrukt/onbenadrukt/benadrukt, en de trochee heeft als patroon benadrukt/onbenadrukt. Ten slotte bestaat de dactylus uit een benadrukte lettergreep gevolgd door twee onbenadrukte lettergrepen.
De tweede stap is om het aantal voeten in de regel te tellen om het tweede woord in de naam van de meter te creëren. Enkele veelvoorkomende namen zijn dimeter, betekenis twee voeten; trimeter, betekenis drie voeten; tetrameter, betekenis vier voeten; pentameter, betekenis vijf voeten; en hexameter, betekenis zes voeten. Als de regel drie trocheeën heeft, heet de meter bijvoorbeeld trochaïsche trimeter.
In William Shakespeare's "Sonnet 18," is de eerste regel "Shall I compare thee to a summer's day?" De regel hardop zeggen laat je de ritme horen. Bijvoorbeeld, "Shall I" volgt een onbenadrukt/benadrukt patroon. Dus horen we dat de voeten jamben zijn, en na het tellen zien we dat de regel vijf jamben heeft. Dus is de meter van het gedicht iambische pentameter.