'In Flanders Fields' is een van de bekendste gedichten uit de Eerste Wereldoorlog. 'Moderne critici kunnen lauw zijn tegen het gedicht,' zegt Jonathan F. Vance Ph.D., 'maar tijdgenoten vonden nauwelijks een superlatief voldoende om het te beschrijven.' Dit korte gedicht, haastig geschreven door een Canadees legerarts op het slagveld in 1915, is een sleutelstuk van herdenkingsceremonies in Canada en daarbuiten. De titel verwijst naar de slagvelden van Vlaanderen in België.
De auteur van het gedicht was luitenant-kolonel John McCrae, die toen diende met het Canadees leger in de Eerste Wereldoorlog. De oorlog was minder dan een jaar oud in mei 1915, maar McCrae had al eerstehands gezien welke schade oorlog aan zijn vrienden, collega's en patienten kon toebrengen. Medische faciliteiten stonden vaak naast mazzelende militaire begraafplaatsen, en McCrae haalde hieruit inspiratie voor zijn gedicht. Hij schreef het in slechts 20 minuten, gezeten op de achterkant van een ambulance.
McCrae legde het gedicht aanvankelijk opzij, maar een collega was er zo onder de indruk dat hij het naar het Londense magazijn 'Punch' stuurde. 'Punch' publiceerde het, ongetekend, op 8 december 1915.
Het gedicht werd snel wereldwijd herdrukt, met veel lezers die hun eigen gedichten in reactie schreven. Een van hen die er door geroerd was, was de Amerikaanse Moina Michael, die, geïnspireerd door de klappers in het gedicht, klappers maakte en verkocht om geld in te zamelen voor de gewonden tijdens de oorlog. Haar idee werd in Europa en door het toenmalige Britse Rijk overgenomen, wat hielp om klappers het Britse herdenkingssymbool te maken. Tot op de dag van vandaag verkoopt de Royal British Legion elke november miljoenen klappers om geld in te zamelen voor gewonde dienstplichtigen.
McCrae diende met het Canadees leger door de hele oorlog heen, duizenden gewonde soldaten behandelend. Volgens John F. Prescott Ph.D. van de Dictionary of Canadian Biography, inspireerde McCrae erop om in onverwarmde tenten te leven als zijn mannen. Zijn gezondheid begon te leiden, en hij stierf aan longontsteking en meningitis in januari 1918. Hij kreeg een militaire begrafenis met alle eer.
McCrae is begraven op de Commonwealth War Graves Commission begraafplaats te Wimereux in noord-Frankrijk, maar hij wordt ook elders herdacht. Essex Farm begraafplaats, die het gedicht inspireerde, bezit een speciaal monument dat dit markeert, terwijl zijn familiehuis in Guelph, Canada, nu een museum is. Misschien is zijn belangrijkste herdenking het gedicht zelf, dat elk jaar bij herdenkingsceremonies wordt gebruikt en door miljoenen gekend is.