De indeling van poëzie omvat een zeer bewuste keuze van de dichter. Dingen als ritme en metrum helpen om het best mogelijke gedicht te creëren. Metrum begrijpen kan je helpen poëzie beter te begrijpen.
De metrum van een gedicht bevat een patroon van beklemtoonde en onbeklemtoonde lettergrepen. Een beklemtoonde lettergreep geeft meer stemnadruk, terwijl onbeklemtoonde weinig nadruk heeft wanneer gesproken.
Metrums worden verdeeld in voeten. Een voet beschrijft een paar onbeklemtoonde en beklemtoonde lettergrepen in een regel poëzie.
De vijf typen voeten in poëzie omvatten de jambus of onbeklemtoond dan beklemtoonde lettergrepen, de trochee; beklemtoond dan onbeklemtoonde lettergrepen, de spondee die beklemtoonde en beklemtoonde lettergrepen omvat, de anapest; onbeklemtoond, onbeklemtoond, dan beklemtoonde lettergrepen en de dactylus; bestaande uit beklemtoonde lettergrepen gevolgd door twee onbeklemtoonde lettergrepen.
Regellengtes zijn ook belangrijk. Regels kunnen variëren van één voet, bekend als monometer, tot acht voeten, bekend als octameter en daarboven.
Poëzie metrums kunnen elke combinatie van telling bevatten. Shakespeare was beroemd om jambische pentameter te schrijven, terwijl Robert Frost neigde om verschillende metrumtellingen door zijn poëzie te strooien.