Ritme en metrum zijn twee elementen die bepalen hoe een gedicht eruitziet en klinkt. Ritme en metrum worden vaak verward, maar zijn eigenlijk onlosmakelijk in een gedicht. Metrum is de maat van een regel en ritme wordt deels gecreëerd door de metrum. Het identificeren van ritme en metrum in een gedicht is eenvoudig als je begrijpt hoe lettergrepen en klemtoonaanduidingen gebruikt worden om ze te creëren.
Stap 1: Leer de betekenis van metrum. Metrum is een terugkerend patroon van beklemtoonde en onbeklemtoonde lettergrepen in een regel poëzie. Deze patronen worden in sets door de poëzie geplaatst en elke set heet een voet. Een set van twee lettergrepen beginnend met een onbeklemtoonde lettergreep en eindigend met een beklemtoonde heet jambus of jambisch; een spondee is twee beklemtoonde lettergrepen. Anapest is een drie-lettergrepen voet bestaande uit onbeklemtoond, onbeklemtoond, beklemtoond. Er zijn veel verschillende voeten. Hun namen en klemtoonpatronen leren is nodig voor het identificeren van metrum in poëzie.
Stap 2: Lees een willekeurig gedicht en bepaal de regellengte. Er zijn veel regellengtes, waaronder monometer, dimeter, trimeter, pentameter en octameter. Deze regellengtes worden bepaald door het aantal voeten per regel. Een gedicht van vijf voeten is pentameter; een gedicht met acht voeten is octameter; trimeter is een gedicht met drie voeten.
Stap 3: Combineer type voetpatroon met het aantal voeten om het metrische patroon van een gedicht te bepalen. Een jambisch voetpatroon gecombineerd met een regel van vijf voeten zou een jambische pentameter zijn. Een gedicht met een trochee voet (beklemtoond, onbeklemtoond patroon) en een trimeter (drie voeten) gecombineerd zou het gedicht een trochaïsche tetrameter patroon geven.