Er zijn veel manieren om poëzie te schrijven; kort, lang, in vers en maat, vrije verzen, verhalen of gedachten. Er zijn verschillende regels die verschillende mensen kunnen hebben, maar, zoals schrijver Jerome Stern zegt: "Kunst wordt gemaakt van gebroken regels."
Dichter William Stafford zegt dat het feit dat iemand een sonnet kan samenstellen, niet betekent dat hij een dichter is. Beperk je niet tot een bepaalde vorm. Als je nieuw bent in de poëziescene, overweeg dan om in vrije verzen te schrijven en naar gestructureerde poëzie te groeien. Vrije verzen staan je toe je eigen stem te vinden en beperken je woordgebruik niet. Hierdoor kun je uitvinden welke klanken en ritmes je het meest aantrekkelijk vindt. Zodra je je stem en stijl hebt gevonden, kun je proberen een structuur aan jou aan te passen, niet andersom. Richard Hugo, auteur van "The Triggering Town," zegt dat, "Als een dichter zichzelf vindt problemen van een vorm oplossen puur voor de uitdaging, heeft hij de verkeerde vorm."
Velen zeggen dat ze geen goede poëzie op een computer kunnen schrijven, met het argument dat het onpersoonlijk is. Hugo gaat zo ver om voor te stellen om alleen met potlood te schrijven, omdat schrijven met pen doet alsof woorden niet meer gewijzigd kunnen worden. Een voordeel van met de hand schrijven is dat je regels kunt doorhalen in plaats van verwijderen of wissen. Dit helpt als je een regel niet goed krijgt; je kunt teruggaan naar eerdere formuleringen en deze combineren met nieuwe ideeën. Vaak is je eerste instinct de beste. Een ander voorstel van Hugo is om papier met gekleurde lijnen te gebruiken, omdat het rustiger voor de ogen is dan zwart-wit.
"Je lievelingen doden" is een uitdrukking die schrijvers van veel genres omarmen en verachten. Het betekent dat je je favoriete deel van het gedicht verwijdert of eraf komt. Vaak vinden schrijvers zichzelf perfect goede stukken te vernietigen om één goede regel erin te passen. Hoe goed die regel ook is, het hoort misschien niet in het gedicht. Soms als een gedicht gewoon niet werkt, haal je je favoriete deel eruit, dood je lieveling. Vanaf daar kun je twee dingen doen: zien wat het gedicht is zonder het "geweldige" deel en een ander gedicht bouwen rond het "geweldige" deel. Hier kun je misschien twee fantastische gedichten creëren, in plaats van er een op te geven omdat je het niet werkend kunt krijgen.
Wees voorzichtig dat je boodschap je niet in de war brengt. Hugo zegt dat je zou moeten, "Nooit zo sterk iets willen zeggen dat je de optie opgeeft om iets beters te vinden." Soms beginnen schrijvers met het schrijven van één stuk en eindigen ze met iets volledig anders. Stafford zegt: "De actie van schrijven... is de opeenvolgende ontdekking van cumulatieve epifanieën in de confrontatie van het zelf met de wereld." Eenvoudig gezegd, schrijven zou een expressie moeten zijn van jezelf en hoe je de wereld om je heen ziet. Als je dat schrijft, kun je niet fout gaan.