Een conceit-gedicht is een vorm van poëzie waarin twee schijnbaar verschillende dingen met elkaar vergeleken worden door een uitgebreide metafoor of vergelijking. De vorm werd populair in de 17e eeuw onder Metafysische dichters. Als zodanig wordt de poëzievorm soms Metafysische conceits genoemd. Het doel van vroege conceit-dichters was te tonen hoe vaardig ze de metaforische vergelijking konden verlengen.
Begrijp dat de enige vereiste van een conceit-gedicht de opname is van een uitgebreide metafoor. Lengte, rimmiddelen en gedichtstructuur kunnen allemaal dramatisch variëren.
Lees een paar conceit-gedichten om een beter idee van de vorm te krijgen. Klassieke voorbeelden van conceit-poëzie zijn William Shakespeare's Sonnet 18 ("Shall I compare thee to a summer's day") en John Donne's "The Flea."
Bedenk een interessante metafoor of vergelijking die twee volledig verschillende dingen vergelijkt. Voorbeelden zijn: "Jij bent zo mooi als een zonsondergang," "Mijn vuisten zijn tornado's" of "Mijn lichaam is een grot."
Gebruik je metafoor als de openingsregel in je conceit-gedicht. Zoek dan manieren om de vergelijking te verlengen. Als je bijvoorbeeld vuisten vergelijkt met tornado's, kun je schrijven: "Mijn vuisten zijn tornado's. Ze verpletteren geesten en kraken door staal."
Voer de metafoor zo lang mogelijk voort. Als je wilt, voeg dan een rimmiddel toe om je gedicht een mooie ritme en lyrische vloei te geven.