"En Una Tempestad" beschrijft een psychologische storm — donkere wolken over een eens zo levendig hart, donder die de funderingen van het leven schudt, bliksem die diep in de gedachten snijdt. De verteller worstelt om stabiliteit, vrede en een veilige haven terug te winnen, een verbeelding van innerlijke turbulente en de zoektocht naar kalmte.