Shakespeares faam berust primair op zijn toneelstukken, niet op zijn gedichten. Hoewel hij geciteerde verhalende gedichten schreef (Venus and Adonis, The Rape of Lucrece) en de 154 Sonnetten, waren het drama's als Hamlet, Romeo en Julia, Macbeth, King Lear, en Othello die zijn reputatie als de opperste Engelse toneelschrijver vestigden.
De gedichten brachten hem vroege literaire erkenning (vooral Venus and Adonis, een bestseller in 1593), maar de stukken—uitgevoerd, gepubliceerd, geciteerd, geadapteerd, en wereldwijd bestudeerd voor 400+ jaar—zijn de motor van zijn immortaliteit. Geen enkel gedicht "maakte" hem beroemd; het theatercanon deed dat.