Sir Thomas Wyatt's "Whoso List to Hunt" is een Petrarchiaans (Italiaans) sonnet — 14 regels verdeeld in een octaaf (ABBAABBA) en een sestet (typisch CDECDE of CDCDCD). Wyatt paste de vorm aan vanuit Petrarca, wat dit een van de vroegste Engelse sonnetten maakt en een mijlpaal in de ontwikkeling van de Engelse Renaissance-poëzie.
Het gedicht gebruikt een uitgebreide jachtmetafoor: de spreker jaagt op een hinde (hert) die een halsband draagt met "Noli me tangere" (Raak me niet) en "Caesar's I am." De jacht vertegenwoordigt onbereikbare verlangen, historisch gedacht te verwijzen naar Anne Boleyn, die Hendrik VIII nastreef. De volta (wenk) in de sestet verschuift van jacht naar resignée, de onzin en gevaar van de jacht erkennend.
Wyatt's innovatie — het importeren van het Petrarchiaanse sonnet in het Engels — legde de basis voor de latere Shakespeareaanse sonnetvorm. "Whoso List to Hunt" blijft een meesterwerk van vroege Tudor-vers, mengend continentale vorm met distinctief Engelse stem.