Een concreet gedicht (of vormgedicht) rangschikt woorden, letters, en spaties op de pagina om het onderwerp visueel weer te geven. De typografie wordt deel van de betekenis.
De gedichtregels hellen diagonaal naar beneden op de pagina, nabootsend vallende regen. De Franse tekst luidt:
Il pleut des voix de femmes comme si elles étaient mortes dans la mémoire Il pleut aussi sur vous merveilleuses rencontres de ma vie ô gouttes
De visuele daling van de regels handelt de regenbeweging uit, samensmeltend zicht en geluid.
Concrete poëzie overbrugt literair en visueel kunst, makend de pagina een doek.